دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم (دانشکده علوم قرآنی اصفهان)فصلنامه قرآن، فرهنگ و تمدن2783-33562420220220Analysis of Civilized Understanding of "Moral Life" in the Qur'an (Based on the Thought of Ayatollah Javadi Amoli)واکاوی فهم تمدنی از «زندگی اخلاقی» در قرآن (با تکیه بر اندیشه جوادی آملی)83114594510.22034/jksl.2022.328405.1065FAزهراآبیاردکتری تخصصی دین پژوهی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران0000-0002-2272-2253Journal Article20220206Moral life is one of the pillars of civilizing culture that plays an important role in the emergence and survival of societies. Given the widespread growth of moral dilemmas in societies today, addressing this issue seems necessary. In addition, the Holy Quran, as a comprehensive program of human civilized life, depicts the moral life of its actors in a way that can be effective for the moral uplift and growth of societies. Due to the importance of this issue, the researcher in this research has explained the civilized understanding of the moral life of the Qur'an in a descriptive-analytical manner in the light of the views of Ayatollah Javadi Amoli. The understanding of civilization in the views of Ayatollah Javadi Amoli, on the one hand, is based on elements such as good life, central monotheism, rationality, justice and morality and on the other hand, it is explained in connection with piety, in a way that piety is at the top of morality. The Holy Qur'an describes aspects of bio-ethics by indirectly inducing and exemplifying moral life, such as: moral neutrality, objectifying level patterns, describing the value of actors, paying attention to moral character, punishing righteousness, and avoiding impoverishment of vision. According to Ayatollah Javadi Amoli, a person will have a mature moral personality and moral life when he can act in the light of monotheistic vision and attention to rationality, justice and good life. The role of moral life in civilization is such that morality, on the one hand, is an identity, so that if a person has been able to live a moral life with faith, he is not only distinguished from the "other"; Rather, his radius of influence and differentiation will be at a level beyond human relations, and on the other hand, this life will be civilizing in the next stage; Because if the moral principles in the society do not reach the stage of life, from the point of view of Ayatollah Javadi Amoli, it will lead to the fall of the individual, the fall of the society and civilization.زندگی اخلاقی از جمله ارکان فرهنگ تمدنساز است که در پیدایش و بقای جوامع نقش مهمی دارد. امروزه با توجه به رشد گسترده معضلات اخلاقی در جوامع، پرداختن به این مهم امری ضروری به نظر میرسد. نظر به اهمیت این مسئله، محقق در این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی فهم تمدنی از زندگی اخلاقی قرآن را در پرتو آرای جوادی آملی تبیین نموده است. فهم تمدنی در آرای جوادی آملی بر ارکانی چون حیات طیبه، توحید محوری، عقلانیت، عدالت و اخلاق استوار است. قرآن کریم با القای غیر مستقیم و بیان مصادیقی از زندگی اخلاقی چون : بی طرفی اخلاقی، عینیت بخشی به الگوهای تراز، توصیف ارزشی کنشگران، توجه به شخصیت اخلاقی، سزاددهی به جا و پرهیز دادن از استضعاف بینشی به توصیف جنبههایی از زیست اخلاقی میپردازد. از نگاه جوادی آملی زمانی فرد شخصیت رشد یافته اخلاقی، زندگی اخلاقی خواهد داشت که بتواند در پرتو بینش توحیدی و توجه به عقلانیت، عدالت و حیات طیبه دست به عمل بزند. نقش زندگی اخلاقی در تمدنسازی بدین صورت است که اخلاق از یک سو هویتساز است به نحوی که فرد با برخورداری از ایمان توانسته باشد زیست اخلاقی را طی کند نه تنها از «دیگری» متمایز میشود؛ بلکه شعاع اثرگذاری و تمایز او در سطحی فراتر از روابط انسانی خواهد بود و از سویی دیگر این زندگی در مرحله بعد، تمدن ساز هم خواهد بود؛ زیرا اگر اصول اخلاقی در جامعه به مرحله زندگی نرسد، سقوط فردی، از دیگاه جوادی آملی سقوط جامعه و تمدن را در پی دارد.https://qcc.quran.ac.ir/article_145945_2625484ef883fc99357a228ae2fbd61d.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریم (دانشکده علوم قرآنی اصفهان)فصلنامه قرآن، فرهنگ و تمدن2783-33562420220220Investigating and analyzing the cases of quoting the Messenger of God (PBUH) to the verses of the Qur'an in historical eventsاستناد رسول خدا(ص) به آیات قرآن در رویدادهای تاریخی325114602810.22034/jksl.2022.328563.1066FAمنصورداداش نژاددانشیارگروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران0009-0007-7033-4662Journal Article20220108Some of the reports in the books of the biography of the Prophet (PBUH) regarding the Quranic verses have been completed and developed. In such a way that the narrators, while reporting the Prophetic biography, have tried to report it in accordance with the Qur'an and to compile their explanations below the Qur'anic information and to complete and develop it. Hence, the sources of history and manners include cases of quoting Quranic verses in historical events. Some of these cases indicate that the Messenger of God (PBUH) referred to Quranic verses in historical events. The present article, by examining and analyzing the cases of citing the Holy Prophet (PBUH) to Quranic verses and tracing the roots of the reports, while providing a model for the development of related texts, has reached the conclusion that the reports focused on quoting the Holy Prophet (PBUH) The verses have been completed and developed over time. The purpose of attaching the verses to the historical reports was to explain, strengthen and confirm the original news.چکیده <br />بخشی از گزارشهای مندرج در کتابهای سیره رسول الله(ص)، ناظر به آیات قرآنی تکمیل و توسعه یافتهاند. بدین گونه که راویان هنگام گزارش سیره نبوی، تلاش کردهاند آن را مطابق و همسو با قرآن گزارش کنند و توضیحات خود را ذیل اطلاعات قرآنی و برای تکمیل و توسعه آن تدوین نمایند. از این رو منابع تاریخ و سیره در بر دارنده مواردی از استناد به آیات قرآن در حوادث تاریخی است. تعدادی از این موارد حاکی از استناد رسول خدا(ص) به آیات قرآنی در رویدادهای تاریخی است. نوشته حاضر با بررسی و تحلیل موارد استناد رسول الله(ص) به آیات قرآنی و ریشه یابی گزارشها، ضمن به دست دادن الگویی برای توسعه متون مربوط، به این نتیجه رسیده است که گزارشهای معطوف به استناد رسول خدا(ص) به آیات به مرور تکمیل و توسعه یافتهاند. هدف از ضمیمه شدن آیات به گزارشهای تاریخی، توضیح، تقویت و تایید اصل خبر بوده است.https://qcc.quran.ac.ir/article_146028_318c3fdbcf10c252f3453a2394e29d91.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریم (دانشکده علوم قرآنی اصفهان)فصلنامه قرآن، فرهنگ و تمدن2783-33562420220220The role of combining broad interpretive and jurisprudential interpretations of the verse " أوْفُوا بِالْعُقود " in the development of the system of contracts in Islamic civilizationنقش تلفیق برداشت های موسّع تفسیری و فقهی از آیهی «أوْفُوا بِالْعُقود» در توسعه نظام قراردادها در تمدّن اسلامی526514615110.22034/jksl.2022.279705.1018FAمحمد مهدیالشریفدانشیارگروه حقوق دانشگاه اصفهان، ایرانداریوشکیوانی هفشجانیدکترای حقوق خصوصی از دانشگاه اصفهان، ایرانJournal Article20210406In the first verse of verse 1 of Surah Ma'idah, God says: "O you who believe, keep your covenants." There is a difference of opinion among the commentators of the Holy Quran about the meaning of the word "contracts" in this verse. Some, with a narrow interpretation of this verse, refer the contracts exclusively to cases such as "Covenants of Muslims and polytheists" or "Covenants of the People of the Book to confirm the Prophecy of Prophet Muhammad (PBUH)" or "Covenants of acceptance of the Caliphate of Imam Ali (AS)" or "Ahlaf" Or "prohibitions and obligations" have been turned. Another group, with a broad interpretation of the verse in question, considers it to include all "divine commandments", "social contracts", "legal practices" and "man's covenant with God". Along with the commentators, the jurists also had two narrow and wide interpretations of "Awfwa b'a'qud" : Some consider the obligation to fulfill the contracts to be included only in the common contracts in the time of the Holy Shari'a and some have considered all contracts to be subject to this obligation. The authors, considering the generality of the word contracts, have considered the interpretive and jurisprudential interpretations to be more correct; In addition, the combination of these two concepts has clearly shown that the system of contracts of Islamic civilization has been efficiently developed and developed throughout history ,Because by accrediting new contracts and influencing the relevant laws, it has facilitated social relations and strengthened public welfare.خداوند در فراز نخست آیهی 1 سورهی مائده میفرماید: «ای کسانی که ایمان آوردهاید به عقود خود وفا کنید». در باب مفهوم لفظ «عقود» در این آیه، میان مفسران قرآن کریم اختلاف دیدگاه وجود دارد. برخی با تفسیر مضیّق این آیه، عقود را منحصراً به مواردی همچون «عهود مسلمانان و مشرکان» یا «میثاقهای اهل کتاب برای تصدیق نبوت حضرت محمّد (ص)» یا «عهود پذیرش خلافت حضرت علی (ع)» یا «احلاف» یا «محرمات و واجبات» عطف نمودهاند. گروهی دیگر با برداشتی موسّع از آیه مورد بحث، آن را شامل جمیع «احکام الهی»، «قراردادهای اجتماعی»، «اعمال حقوقی» و «عهود انسان با خداوند» دانستهاند. همسوی با مفسران، فقیهان نیز از «أوفوا بالعقود» دو برداشت مضیّق و موسّع داشتهاند: برخی وجوب وفای به قراردادها را تنها شامل عقود رایج در عهد شارع مقدس انگاشته و گروهی همه قراردادها را مشمول وجوب یاد شده قلمداد کردهاند. نگارندگان با عنایت به عموم لفظ عقود، برداشتهای تفسیری و فقهی موسّع را صحیحتر دانستهاند؛ مضافاً نشان دادهاند همنشینی این دو برداشت، به وضوح نظام قراردادهای تمدّن اسلامی را کارآمد نموده و در طول تاریخ توسعه داده است، زیرا از رهگذر اعتباربخشی به قراردادهای نوین و اثرگذاری بر قوانین موضوعه، تسهیل روابط اجتماعی و تقویت رفاه عمومی را در پی داشته است.https://qcc.quran.ac.ir/article_146151_ce1a5c2173311b2c2746f8ca279c152a.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریم (دانشکده علوم قرآنی اصفهان)فصلنامه قرآن، فرهنگ و تمدن2783-33562420220220Manifestation and Incarnation in a A Comparative study on motifs of the tombstone in Isfahan’s New Julfa Cemetery with Takht-e-Foolad Based on the Quran and the Bibleتجلی و تجسد در مطالعه تطبیقی نقوش سنگمزارات آرامستان تختفولاد با ارامنه جلفای اصفهان بر مبنای قرآن کریم و انجیل669114643810.22034/jksl.2022.327911.1063FAشهریارشکرپوراستادیار دانشکده هنرهای صناعی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران.بهارهجهانمرددانشجوی دکتری هنرهای اسلامی،دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایرانJournal Article20220221 The tombstones of Takht-e-Foolad and New Julfa Cemetery in Isfahan have become a platform for sculptors, calligraphers and artists to create art over the centuries. Plant motifs, animals, angels and occupations are among the most decorated motif of these tombstones, which show the deep and inseparable connection of Iranian and Armenian artists and sculptors with the concept of life and death after it and religious beliefs. In the present article, an attempt has been made to collect information in the form of field studies, documents and library resources, and by descriptive-analytical method, comparative studies of Muslim and Armenian tombstones in four groups have been studied comparatively. The Armenians of Julfa of Isfahan should be studied and analyzed based on the theory of embodiment and manifestation. Based on the studies, it was found that the most and most diverse motifs used similarly between the tombstones of these two cemetery are plant drawings, which in most cases are executed in a combination of naturalistic and abstract methods. The tombstones of Jolfa are embodied with the embodiment approach (in the form of iconography) with emphasis on the symbolic presence of Christianity (cross or khachkar) along with human paintings, but in most of the Takht-e-Foolad cemetery, with the manifestation approach (iconography of Islam), despite many inscriptions. Human motifs, especially the image of women, are manifested; Which is rooted in the fundamental differences between the basics of Islamic art (the Qur'an) and Christianity (the Bible).<br /> سنگمزارهای آرامستان تختفولاد و ارامنه جلفای اصفهان پس از گذشت قرنها به بستری برای هنرآفرینی حجاران، خوشنویسان و هنرمندان تبدیل شدهاند و اعتقادات مذهبی دو دین آسمانی اسلام و مسیحیت، باورهای قرآنی و انجیل، تعامل ارامنه و مسلمانان در اصفهان و روند تحولات هنر تصویری پیرامون آن را به نمایش میگذارند. نقشمایههای گیاهی، جانوری، فرشتگان و مشاغل از جمله بیشترین تزیینات این سنگمزارها است که پیوند عمیق و ناگسستنی هنرمندان و حجاران ایرانی و ارمنی را با مفهوم مرگ و حیات پس از آن و اعتقادات مذهبی را جلوهگر میسازند. در مقاله پیشرو تلاش شده است با جمعآوری اطلاعات به صورت مطالعات میدانی، اسناد و منابع کتابخانهای، و با روش توصیفی-تحلیلی، نقوش سنگمزارهای مسلمانان با ارامنه در چهار گروه پردیسنگارهها مورد مطالعه تطبیقی قرارگرفته و تلاش میشود شباهت و تفاوتهای موجود میان نقوش سنگمزارهای تختفولاد و ارامنه جلفای اصفهان مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. بر اساس مطالعات انجام یافته مشخص گردید که بیشترین و متنوعترین نقوش به کار رفته مشابه میان سنگمزارات این دو آرامستان، نگارههای گیاهی است که شیوه اجرای آنها در بیشتر موارد به روش ترکیبی از طبیعتگرایانه و انتزاعی است. نقوش سنگمزارات آرامستان جلفا با رویکرد تجسد(به صورت شمایلگرایی) با تاکید بر حضور نمادین مسیحیت(صلیب یا خاچکار) در کنار نگارههای انسانی جلوهگر شده، اما در اکثر مزارات تختفولاد، با رویکرد تجلی(شمایلگریزیاسلام)، با وجود کتیبههای بسیار و دوری از نقوش انسانی، به ویژه تصویر زنان تجلی یافته است؛ که ریشه در تفاوتهای بنیادین مبانی هنر اسلامی(قرآن) و مسیحیت(انجیل) دارد.https://qcc.quran.ac.ir/article_146438_a26601e8c00d9ae88e9bd62accd6cc85.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریم (دانشکده علوم قرآنی اصفهان)فصلنامه قرآن، فرهنگ و تمدن2783-33562420220220A study of the writings of Isfahan Quran scholars and its impact on the intellectual life of this city
(From the first century to the end of the fifth century)بررسی تألیفات قرآن پژوهان اصفهان و تأثیر آن بر حیات فکری این شهر9212114642310.22034/jksl.2022.324809.1058FAسید احمدسجادی جزیسطح چهار رشته فقه و حقوق ، حوزه علمیه قم، ایرانJournal Article20220115Isfahan, as one of the places of Islamic civilization, has always been considered by intellectuals, tourists, and even religious scholars, and is the birthplace of many thinkers, narrators, hadith narrators, commentators and readers. Examining the early periods and centuries of Islam, we find that some scholars of Quranic techniques are from this region or have acquired information and knowledge in this scientific field and have brought the divine and Quranic blessings to the hearts and ears of scholars. In the first five centuries of the history of Islam, we see the presence of about forty scholars who have written in the interpretation and science of the Qur'an, and the study of their lives and services will reveal beautiful points in the history and Qur'anic civilization of Isfahan. The main question of this research is what the writings of these Quran scholars were in different centuries and with what purpose they were written and what effect they had on the intellectual life of the people of Isfahan that attempts have been made to answer this question through library studies and historical analysis. Promoting Quranic sciences, teaching the correct recitation of the Quran, promoting Shiite concepts by resorting to the interpretation of Quranic verses are among the goals of Isfahan Quranic scholars in the first five centuries.<br />It should be noted that, firstly, some Quranic scholars of those centuries did not have any writings, which are not mentioned in this article, and secondly, Isfahan refers to the current region and city and neighboring villages.اصفهان به عنوان یکی از جایگاههای تمدن اسلامی همواره مورد توجه فرهیختگان و سیاحان و حتی عالمان دینی بوده و زادگاه اندیشمندان، محدثان، راویان حدیت، مفسران و قاریان متعددی است که با بررسی در ادوار و سدههای آغازین اسلام پی میبریم برخی از دانشمندان فنون قرآنی از این خطه بوده و یا در این حوزه علمی کسب معلومات و علم کرده و فیوضات ربانی و قرآنی را به قلوب و استماع دانشپژوهان رساندهاند که در پنج سده اول تاریخ اسلام، شاهد حضور حدود چهل دانشمند هستیم که تالیفاتی در تفسیر و علوم قرآن داشته که بررسی دوران زندگانی و خدماتی آنان نکات زیبائی را در تاریخ و تمدن قرآنی شهر اصفهان بازگو خواهد کرد؛ <br />اینکه تألیفات این قرآن پژوهان در سده های مختلف چه بوده و با چه هدفی نگاشته شده و چه تأثیری بر حیات فکری مردم اصفهان داشته است، سوال اصلی این پژوهش است که سعی شده با مطالعات کتابخانه ای و تحلیل های تاریخی به این سوال پاسخ داده شود.<br />ترویج علوم قرآنی، آموزش صحیح قرائت قرآن، ترویج مفاهیم شیعی با توسل به تفسیر آیات قرآن از جمله اهداف قرآن پژوهان اصفهان در پنج سده نخست به شمار می رود<br />لازم به ذکر است اولاً برخی از قران شناسان آن سدهها هیچگونه تألیفی نداشتهاند که در این مقاله نیز نامی از آنان برده نشده است و ثانیاً منظور از اصفهان منطقه و شهر کنونی و روستاهای مجاور و نزدیک است.https://qcc.quran.ac.ir/article_146423_ccd8713eda15b8898a8428664361006b.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریم (دانشکده علوم قرآنی اصفهان)فصلنامه قرآن، فرهنگ و تمدن2783-33562420220220Activities of Shiite women in the fourth century AH in establishing and deepening the sciences and culture of Islamic civilizationفعالیت های بانوان شیعه قرن چهارم هجری در تثبیت و تعمیق علوم و فرهنگ تمدن اسلامی12214014621510.22034/jksl.2022.326064.1062FAخدیجهاحمدی بیغشمدرس حوزه و دانشگاه0000-0002-7900-7103Journal Article20220123This descriptive-analytical study seeks to answer the question of the role of Shiite women in the fourth century AH, the golden age of Islam, in the development of the science and culture of Islamic civilization. Since culture-building is not limited to a particular class, women play a role in creating it as half of society. Due to their educational status and Shiite teachings in all various scientific, social, cultural and political aspects of Shiite history, women, as a continuation and manifestation of true Islam after the Prophet (PBUH), always in establishing and deepening Islamic sciences and spreading Shiite culture. They played an effective role, and in some stages they became decisive. The fourth century AH - which coincided with the Shiite governments, including the Buyids, Fatimids and Hamdanids, and at the same time with the Sunni caliphate during the Abbasid rule - we see widespread direct or indirect positive activities of Shiite women in the spread of Islamic sciences. The most important role of women in this century has been in scientific, political, social and cultural fields, and in various ways and forms.این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی درصدد پاسخ به این سوال است که زنان شیعه قرن چهارم هجری یعنی دوران طلایی اسلام چه نقشی درگسترش علوم فرهنگ تمدن اسلامی داشته اند. از آن جا که فرهنگ سازی محدود به قشر خاصی نیست زنان به عنوان نیمی از اجتماع در ایجاد آن نقش آفرین هستند. بانوان با توجه به جایگاه تربیتی خویش و آموزه های تشیع در تمامی ابعاد گوناگون علمی، اجتماعی، فرهنگی وسیاسی تاریخ شیعه، به عنوان ادامه دهنده و تجلی اسلام راستین بعد از پیامبر(ص)، همواره در تثبیت و تعمیق علوم اسلامی و اشاعه فرهنگ شیعی نقش موثر داشته، و در برخی مراحل سرنوشت ساز شدند. صده چهارم هجری -که هم زمان باحکومت های شیعی، ازجمله: آل بویه، فاطمیان و حمدانیان، و هم دوره باخلافت اهل سنت درحکومت عباسیان بود- فعالیت های گسترده مثبت مستقیم یا غیر مستقیم بانوان شیعه درگسترش علوم اسلامی را شاهد هستیم. مهمترین نقش زنان این قرن در عرصه های علمی، سیاسی، اجتماعی فرهنگی، و به شیوه ها و قالب های متعدد بوده است.https://qcc.quran.ac.ir/article_146215_4135bab58477ce02d63731522d390878.pdf